Sorry Robert, maar ik kan het niet helemaal een zijn met je slogan. Want sommige mensen zijn met kerst heel graag even alleen. Zoals ik. Want ik ben met mijn hooggevoeligheid helemaal niet bestand tegen 3 dagen lang samen zijn met anderen en de hele tijd op mijn allerbest te zijn.

Ok dit is een beetje flauw, want natuurlijk weet ik heel goed wat de intenties van “All you need is love” zijn. Ik gun alle eenzame mensen heel veel liefde en fijn gezelschap toe. En ik gun het je van harte dat jij die ene persoon die je heel erg mist weer in je armen kan sluiten met kerst. Want dat is waar kerst om draait:  dat we bij onze dierbaren zijn en wat meer omkijken naar elkaar. Dat we wat liever zijn voor elkaar en koesteren wat we hebben.

Maar daar gaat het in onze welvaartsmaatschappij ook wel eens mis. Want de druk om gezellig met elkaar te zijn ligt soms zó hoog dat het een enorme zonde is om ook eens een keer nee te zeggen. Want als jij ook rustmomenten wilt creëren in deze drukke dagen dan zal je ook eens nee moeten zeggen tegen je lieve familie en vrienden. Dat is iets wat ik de afgelopen jaren wel geleerd heb, en wat ik in het begin echt niet altijd makkelijk vond. Maar als je op “derde kerstdag” helemaal overprikkeld bent en niet lekker meer functioneert gaat er toch wat mis.  Ik begon mezelf ook af te vragen: voor wie doe ik dit eigenlijk? Niet voor mezelf want ik ga alleen maar over mijn grenzen. En dan kom je toch tot de conclusie dat je het doet voor die ander. Omdat jij je (schoon)familie niet teleur wilt stellen met kerst. En dat je niet die ene gekke persoon in de familie wilt zijn die zich terugtrekt of gewoon zegt dat ze niet kan komen op eerste kerstdag.

Ok, ik deed het dus niet voor mezelf maar voor de ander. Wat is er mis met iets doen voor een ander? Nou als het ten koste gaat van jezelf én de ander zit niet in een noodsituatie dan ben ik van mening dat je best een beetje meer bij jezelf mag blijven. En niet alleen maar hoeft te denken aan wat anderen willen en “hoe het hoort” .   Mensen die mij een beetje kennen weten sowieso al dat mijn nekharen overeind gaan staan van deze laatste zin. Want “hoe het hoort’ probeer ik zoveel mogelijk te negeren.

Dus tegenwoordig ben ik die gekke persoon in de familie die niet ingaat op alle uitnodigingen of pas later aansluit. Of die tussendoor even een momentje voor zich zelf zoekt om de avond niet helemaal overprikkeld af te sluiten. Dat is wie ik ben en so be it.

De gevolgen van een (chronische) ziekte zijn ook vaak dat je sneller moe bent, minder prikkels aankan en niet altijd zin of de energie hebt om lang of met veel mensen in één ruimte te zijn. Een ruimte waarin ook nog eens verwacht wordt dat het gezellig is. Ik gun jou de moed om de regie te pakken over jouw leven en goed je grenzen aan te geven. Door te zeggen wat je wél en vooral ook niet aankan. En door je niet zo veel aan te trekken van de verontwaardigde reacties die je daarbij wellicht krijgt.

Als je goed naar je lichaam luistert weet je heel goed wat je wel en niet aankan. Zolang jij goed bij jezelf blijft en vanuit je hart handelt heb je alle recht om jouw grenzen aan te geven.

Ik wens iedereen een hele fijne kerst toe met je dierbaren én met jezelf😊

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top